Veertiende Elfstedentocht en klimaatverandering
Het is vandaag veertig jaar geleden dat de veertiende Elfstedentocht
werd gereden. Bij een temperatuur van -13 graden gingen de
wedstrijdrijders op 26 februari 1986 om 5 uur 's ochtends de nacht in.
Uiteiindelijk won Evert van Benthem, voor het tweede opeenvolgende
jaar. Het maakte hem wereldberoemd - in Nederlands tenminste.
Vandaag wordt het in Leuven 18 graden. De lente lijkt al te beginnen, terwijl het in 1986 nog streng vroor.
De laatste editie was in 1997, ook al bijna dertig jaar
geleden. Sinds het begin van de Elfstendentocht in 1909 heeft het nog
nooit zo lang geduurd voordat er een volgende verreden werd. Het hangt
ongetwijfeld samen met de klimaatverandering.
Of het er ooit nog van zal komen? Hoewel in meer van warm
weer houd, hoop ik dat het minder dan 30 jaar duurt voordat de
zestiende Tocht wordt verreden.
26 februari 2026,
Steven Verhelst
Succes
De Olympische winterspelen zijn weer afgelopen. Mede door de prestaties
in laatste weekend, met goud in de Relay mannen bij het short track
schaatsen, en goud voor Groenewoud en de 40-jarige Bergsma bij de
massastart, werd het voor Nederland de meest succesvolle Olympische
winterspelen ooit. Met maar liefst tien gouden medailles eindigde
Nederland als derde in de medaillespiegel. Alleen Noorwegen en de
Verenigde Staten stonden hoger. Maar de VS heeft 20 keer zoveel
inwoners en in Noorwegen worden kinderen zowat met ski's aan hun voeten
geboren.
Voor België eindigde de Spelen in mineur, met slechts 1 bronzen medaille.
Moet er meer geld naar topsport? En waarom?
Topsport creëert rolmodellen, en die zorgen er weer
voor dat meer jongeren (en ook volwassenen) gaan sporten, met een
verhoging van de volksgezondheid als resultaat.
22 februari 2026,
Steven Verhelst
Jaar van het paard
Deze week begon het Chinees nieuwjaar. Het is het jaar van het paard.
Het Chinees nieuwjaar is een cyclus van 12 jaar, want ik
herinner me nog dat het 24 jaar geleden ook het jaar van het paard was.
Theatergroep Würz voerde het toneelstuk Het Jaar van het Paard op.
Het toneelstuk was geschreven door Ernest van der Kwast en
Jorg Schellekens, met wie ik later, onder pseudoniem Yusef el Halal het
toneelstuk Death Is What Happens WHile You're Busy Making Other Plans.
Het was het eerste, en ook laatste toneelstuk dat ik schreef, en ik
denk niet dat het jaar van het paard daar verandering in zal brengen.
19 februari 2026,
Steven Verhelst
Alcoholvrij bier
In januari deed ik een
dry January. Februari is in België
Tournee minerale,
ofwel alweer een alcoholvrije maand. Net als vorig jaar heb ik het doel
om het verder te zetten tot aan mijn eerste halve marathon van het
jaar, waarschijnlijk begin mei.
Een paar weken terug dronk ik een alcoholvrij biertje uit
Nederland - de Lowlander wit. Een lekker, aromatisch witbiertje zonder
alcohol.
Ik dronk het terwijl ik de Deense film Druk keek, over een
paar leraren op de middelbare school, die als experiment een kleine
hoeveelheid alcohol nuttigen voordat ze naar het werk gaan. Maar het
experiment loopt langzaam uit de hand.
Beter experimenteer je met alcoholvrije bieren.
17 februari 2026,
Steven Verhelst
Valentijnsdag
Tien jaar geleden ging ik voor valentijnsdag een weekend naar de kust.
Een weekend met lekker eten, strandwandelingen en af en toe een goed
glas wijn. Daarnaast gingen we 1 uurtje naar de laatste
Superprestigewedstrijd die Sven Nys zou rijden, de Noordzeecross in
Middelkerke.
Het was koud en het regende, en ik hield er koude voeten aan over.
Maar dat kon mij niet deren.
Deze valentijnsdag deed ik, samen met mijn geliefde, een crossfit sessie voor partners. Ook dat duurde een uurtje.
Koude voeten had ik niet. Wel spierpijn, een dag later
Maar koude voeten of spierpijn - dat is de romantiek wel waard.
14 februari 2026,
Steven Verhelst
(On)geluk
Sommige mensen geloven in pech op vrijdag de dertiende.
Ik ben niet zo'n persoon.
Ik zat gewoon de Olympische 10.000 meter langebaan
schaatsen te kijken. Jorrit Bergsma, veertig jaar, won daar een bronzen
medaille.
Met geluk had dit niet te doen, maar met jarenlange voorbereiding.
13 februari 2026,
Steven Verhelst
Den Buckel runter rutschen
Onlangs keek ik met mijn kinderen naar de film Pippi in Taka Tuka Land. In het Duits.
Op een gegeven moment zei een zeerover: "Du kannst mir den Buckel runter rutschen."
Je kunt het letterlijk vertalen als : je kunt langs mijn
bochel naar beneden glijden. Wat zoveel betekent als: krijg de kolere.
Lik mijn reet. Zak er maar in. Ga toch fietsen.
Maar langs de bochel naar beneden glijden, vind ik
een nog leukere uitdrukking dan alle Nederlandse synoniemen die ik kan
bedenken.
10 februari 2026,
Steven Verhelst
Winter
Gisteren zijn de Olympische Winterspelen geopend, vandaag vinden de
eerste schaatswedstrijden plaats, en buiten lijkt het al op lente. Het
wordt boven de tien graden in Leuven vandaag.
Ik herinner me dat, toen ik kind was, ik zowat elke winter
kon schaatsen op de vijver vlak bij ons huis. Urenlang schaatsen, want
mijn ouders namen mijn schaatsbeschermers mee en zonder die mocht ik
niet van het ijs, anders werden de ijzers bot.
Echt goed schaatsen leerde ik nooit. Daar mis ik het
talent voor. Liever kijk ik schaatsen op TV, en als niemand kijkt,
beweeg ik in schaatshouding voor de televisie, wild met de armen
zwaaiend om toch ooit eens als eerste over de streep te komen.
7 februari 2026,
Steven Verhelst
Van der Poel
Afgelopen
zondag won Mathieu van der Poel voor de achtste keer het WK veldrijden.
Hij is nu officieel de beste veldrijder ooit - met meer WK titels dan
Eric De Vlaeminck en meer gewonnen wereldbeterwedstrijden dan de
Kannibaal uit Baal Sven Nys.
Het gerucht ging dat Van der Poel nu misschien stopt met
veldrijden om zich nog meer toe te leggen op de weg. Stoppen op het
hoogtepunt: dat is voor ware kampioenen.
Misschien dat hij alleen nog terugkeert wanneer het
veldrijden een onderdeel wordt op de Olympische Winterspelen - dat zal
niet voor komende weken in Milaan zijn, maar hopelijk over vier jaar.
En wie weet heeft hij tegen die tijd al een Olympische medaille bij het
mountainbiken.
4 februari 2026,
Steven Verhelst
Tien jaar
In het stadskantoor moest ik mijn
Belgische verblijfsvergunning verlengen. Die verloopt elke vijf jaar,
en sinds deze maand woon ik tien jaar in Belgë.
Mijn vocabulaire raakt geïnfiltreerd door Vlaamse
woorden en zegswijzen. Zelf merk ik het niet, maar familie en
Nederlandse vrienden wijzen mij er wel eens op.
Of ik ooit Belg zal worden? Dan zal ik wel mijn
Nederlandse nationaliteit verliezen, en dat voelt raar. Maar misschien
dat ik er over nog eens tien jaar anders over denk.
2 februari 2026,
Steven Verhelst
