Lek
Afgelopen zaterdag ging ik ruim 25 km fietsen - als training voor mijn
marathon. Ik doe drie loop- en een fietstraining per week, want het
hart is een pomp en die hoef je niet per se alleen met lopen te
trainen. En fietsen ontziet mijn knie - dat is ook belangrijk.
Ik volgde een route die ik had samengesteld uit een paar
'fietsknooppunten'. Die staan aangegeven met bordjes en
richtingaanwijzers. En er is een App van voor op je smartphone.
De fietsknooppunten voerden me over een paar onverharde
weggetjes en een korte kasseienstrook. Toen ik weer vlak bij mijn
woonplaats was, reed ik ook nog tegen een iets te hoge stoeprand. Ik
voelde mijn velg op het steen botsen. Mijn band stond te zacht, en even
later merkte ik al dat ik lek gereden was.
Gelukkig bevond ik me vlak bij huis, en stapte de laatste paar honderd meter met de fiets aan de hand.
Hardlopen blijft toch de meest toegankelijke sport, dacht ik. Alles
wat je nodig hebt, zijn een paar loopschoenen, een korte broek en een
t-shirt. Je bent van niemand afhankelijk en plotselinge materiaalschade
(afgezien van schade aan jezelf bij een val) blijft uit.
Die middag zette ik een nieuwe binnenband in het wiel van mijn Specialized.
23 september 2026,
Steven Verhelst
Oktoberfest
Het bier stroomt weer op de
Wies'n, want het Oktoberfest is weer begonnen.
Tegenwoordig zijn er op veel andere plaatsen ter wereld
imitatie-Oktoberfeesten.Maar ik denk niet dat ik daar ooit heen zou
gaan.
Sowieso drink ik momenteel geen alcohol, in voorbereiding
op de marathon die ik ga lopen. En sober zijn op het Oktoberfest,
omgeven door hordes dronken Duitsers en toeristen, dat moet wel heel
verschrikkelijk zijn.
19 september 2026,
Steven Verhelst
Lezen over lopen
Tijdens mijn vakantie op Kos begon mijn voorbereiding voor de marathon
van Antwerpen, die half oktober plaatsvindt. Naast looptraining,
fietstraining en krachttraining ben ik ook gaan lezen over hardlopen.
Ik heb al een boek van Haruki Murakami gelezen, de Japanse schrijver
die ook marathons loopt (What I talk about when I talk about running),
en het boek De geboren renner van Christopher McDougall, over een volk
in Mexico dat bijzonder goed is in ultra-lopen, heb ik bijna uit. Het
volgende boek op mijn stapel is Het lot van Atalanta, van Hanna
Vandenbussche, een filosofische verkenning van het langaafstand lopen.
Hopelijk krijg ik het uit voor de dag van de marathon.
16 september 2026,
Steven Verhelst
Zomergasten
Ik had de aflevering van het VPRO programma Zomergasten met Tommy
Wieringa opgenomen en in de afgelopen weken af en toe een stuk gekeken.
Het is langzame televisie. Onthaasten. Een uitstekend middel tegen de
snelheid van de huidige tijd.
Welke fragmenten zou jij laten zien? Wat zou jouw
commentaar erop zijn? Die vraag is niet meer relevant, want het
programma stopt. Het is natuurlijk een schande dat dit programma
door bezuinigingen na 38 jaar van de televisie verdwijnt.
Of zijn bovenstaande vragen juist nu relevant, en maak je je eigen Zomergasten, volgend jaar op YouTube?
13 september 2026,
Steven Verhelst
25
25 jaar was ik toen de aanslagen van 11 september plaatsvonden.
Ik leef nu even lang in het tijdperk na de aanslagen als in het
tijdperk ervoor.
Ik heb zelfs nog boven in een van de torens van het World
Trade Center gestaan, toen ik in 1999 New York bezocht. Langzaam, -
maar toch steeds sneller, lijkt het - langzaam word ik oud.
11 september 2026,
Steven Verhelst
Leuven kermis
De eerste maandag van september is traditioneel "Leuven kermis". Wat 3
oktober is voor Leiden, is de eerste maandag van september voor Leuven.
De stad is grotendeels afgezet en hordes mensen sjokken langs
kermisattracties en tussen kramen met vette happen.
Om 9 uur 's ochtends was ik met mijn fiets op het
Martelarenplein aan de voorkant van het station. Toen al was het druk
met mensen die bij tweedehands standjes de beste koopjes
probeerden te bemachtigen.
Heel even keek ik bij een tafel met oude boeken, maar vond
niets van mijn gading. Toen sprong ik op mijn fiets en begaf me zo snel
mogelijk naar huis.
7 september 2026,
Steven Verhelst
Anker
Afgelopen zondag logeerde ik in Schiedam. Voor het ontbijt ging ik ruim
anderhalf uur hardlopen als training voor de marathon van Antwerpen,
over anderhalve maand.
Ik liep langs het huis waar ik van mijn eerste tot mijn
zevende levensjaar gewoond had, in de sparrendreef te Vlaardingen.
Daarna liep ik door naar mijn lagere school, Het Anker. In mijn
herinnering was het anker dat er voor het schoolplein lag, enorm groot.
Nu was het een klein anker geworden. Ik stopte kort om een foto te
nemen, en liep toen verder, want ik had nog een lange weg voor de boeg.
5 september 2026,
Steven Verhelst
Schiedam
De dag na Leiden en het bezoek aan het Space Expo in Noordwijk nam ik de trein naar Schiedam.
In het centrum, in een steegje uitkomend op de Hoogstraat,
zag ik een citaat van Gerard Reve op een muur. De beroemde laatste twee
zinnen uit De Avonden.
Dat is waar ook, dacht ik. Reve heeft ooit een tweede huis
gehad in Schiedam, waar hij regelmatig verbleef. Ik bleef even staan in
de regen, die in zachte druppels naar beneden viel. Daarna zocht ik een
restaurantje op en dacht na over literatuur.
3 september 2026,
Steven Verhelst
Leiden
Afgelopen weekend was ik voor een kort bezoek in Nederland. Mijn eerste
stop was Leiden, waar ik op vrijdagavond twee voormalig collega's trof.
Er gingen een paar biertjes doorheen, en een bittergarnituur.
De volgende ochtend ging ik ontbijten in De Bruine Boon,
waarna ik me met bus 400 richting Noordwijk begaf. Op de grens van
Leiden en Oegstgeest kwam ik langs het Gorlaeus Laboratorium, waar ik
vroeger werkte. Ik stapte pas uit bij het Space Expo, een
ruimtevaartmuseum waar ik als kind ooit ben geweest.
Binnen zag ik in een vitrine, naast allerlei informatie
over raketten, satellieten en planeten, een paar wielrenschoenen. Die
waren door de Belgische astronaut Frank De Winne gedragen. Niet om een
fietswedstrijd te houden, maar om plaats te nemen op een soort
hometrainer, zodat de astronauten hun spieren konden trainen, die
anders door de afwezigheid van zwaartekracht te veel zouden verslappen.
Zelf fiets ik nog altijd op een oude fiets met zogenaamde
toeclips. Maar misschien wordt het eens tijd voor een echte koersfiets met clicksysteem.
1 september 2026,
Steven Verhelst
