banner
20 jaar Columbine

Vandaag is het 20 jaar geleden dat de Columbine High School shooting plaatsvond. Het was wellicht de meest invloedrijke school shooting die er ooit plaatsvond.
   Ik heb er ooit een verhaal over geschreven, voor het literair tijdschrift Passionate. Later heb ik het nog grondig herschreven voor mijn nooit uitgegeven verhalenbundel Ogen vol zand, die vooralsnog geen uitgever heeft willen hebben - maar dat is een ander verhaal.
   Sommige mensen vragen zich af waarom de daders het hebben gedaan, andere, waaronder enige overlevende slachtoffers, toen dat niet, of niet meer.
   Waarom doen wij zelf wat we doen? Staan we daar altijd bij stil? Moeten er altijd antwoorden komen na gruwelijke daden?
   Sinds Columbine zijn er meer dan 200 schietpartijen op scholen en universiteiten in Amerika geweest. Nog steeds vraagt men zich af of wapenbezit meer gereguleerd moet worden. Het antwoord lijkt me duidelijk, maar dat is vanuit een Europees perspectief. Amerika is een andere samenleving, met een andere historie, en de wapenlobby is machtig.
   Elke schietpartij is er één te veel, maar ik ben bang dat er de komende twintig jaar nog vele zullen volgen.

20 april, Steven Verhelst
15 jaar geëmigreerd

Deze week is het precies 15 jaar geleden dat ik uit Nederland ben geëmigreerd. Ik had mij uitgeschreven uit de burgelijke stand van de stad Leiden en was met twee koffers vol naar Schiphol gegaan. Ik had een ticket naar San Francisco met open terugreis, want ik wist niet wanneer ik terug zou keren. Of ik ooit terug zou keren.
   Teruggekeerd ben ik niet. Wel naar Europa uiteraard, maar niet naar Nederland. Ik denk ook niet dat dat ooit nog zal gebeuren. Maar mijn avonturen leest u hier; binnenkort een aantal nog onvertelde verhalen van mijn emigratie.

16 april, Steven Verhelst
Sparkling happiness

stroopwafel chocolade

Een vriend van mij bracht vanuit Nederland een nieuw soort chocoladereep voor me mee (hoe nieuw het werkelijk was, weet ik niet, want ik woon al 15 jaar niet meer in Nederland - maar daarover later meer). Het was een reep "Stroopwafel Melkchocolade". Lekkere Belgische melkchocolade gevuld met stukjes stroopwafel en toffee fudge.
   Ik ben niet zo'n fan meer van stroopwafels, maar deze chocoladereep was wel te nassen, om maar even een Hollands woord te gebruiken.
   "Sparkling Happiness" stond er op de verpakking, en ook op sommige stukjes van de chocoladereep. Sparkling of niet - voor geluk is chocolade gemaakt. Het mondgevoel zendt directe signalen naar de hersenen voor de uitstoot van endorfinen. Zo gaat het bij mij tenminste.

15 april, Steven Verhelst
Nobelprijswinnaar

simpsons

Winnaar van de Nobelprijs in de scheikunde van 2016, Prof. Dr. Ben Feringa, was te gast in Leuven voor een lezing. Ik ging er uiteraard heen, want zo vaak komt het niet voor dat je een Nobelprijswinnaar live hoort spreken. Daarbij is Feringa ook nog een excellente en inspirerende spreker - ik heb hem twee jaar geleden ook al eens gezien.
   Uiteraard liet Feringa indrukwekkende nieuwe experimentele data zien, maar ik kwam nog iets leuks te weten, tijdens de aankondiging van de lezing. Blijkbaar is Ben Feringa al eens voorspeld als winnaar van de Nobelprijs chemie... in de televisieserie The Simpsons.
   Als je opgemerkt wordt door de makers van The Simpsons, dan ben je zeker wel Nobelprijswaardig. We schrijven trouwens 2010 - wat de voorspellende waarde van The Simpsons illustreert.
   Na de lezing stond ik nog kort met Feringa na te praten over het onderzoek en het belang om jonge mensen te inspireren. Je moet jonge mensen leren om groot te dromen, hoog te richten. Wie weet kom je later wel in een aflevering van The Simpsons terecht.

12 april, Steven Verhelst
Radio

Hoewel ik geen voetbalfan ben, wilde ik gisteren Ajax toch wel zien spelen tegen Juventus.
   Het werd radio, want ik kon in België geen televisiezender vinden die de wedstrijd uitzond.
   Wanneer was de laatste keer dat ik een voetbalwedstijd op de radio had gevolgd?
   Toen ik als kind vroeg naar bed moest, en Feyenoord, PSV of Ajax een Europese wedstijd speelde, nam ik stiekem een klein radiootje mee in bed om te luisteren hoe John de Wolf weer eens iemand hard wegzette, of hoe Romario een doelpunt maakte. Na het fluitsignaal kroop ik uit bed en zette het radiootje weer netjes op mijn buro, alsof er niets was gebeurd. 

11 april, Steven Verhelst
Op kot

Mijn 3 maanden oude zoon slaapt al regelmatig de nacht door. Gisteren legde ik hem om tien uur 's avonds in bed en meldde hij zich pas om zes uur 's ochtends. Helaas was mijn dochter dan weer midden in de nacht wakker en wilde per se bij ons in bed.
   Zo is het altijd wat. Pas over achttien jaar, als de kinderen gaan studeren en 'op kot gaan', zoals dat in Vlaanderen heet, zal de rust waarschijnlijk pas weer terugkeren.

10 april, Steven Verhelst
De Ronde

Ronde van Vlaanderen

Voor de Vlaming is er maar één echte wielerronde: De Ronde van Vlaanderen.
   Op donderdag, toen ik voor werk heen en weer naar Duitsland moest, zag ik op het station van Leuven grote reclameposters hangen voor de promotie van de stad Antwerpen, waar de koers zondag begint. Hij eindigt in Oudenaarde en bevat beruchte klimmetjes op de Oude Kwaremont en de Paterberg.
   De legendarische Muur van Geraardsbergen zit er (sinds de finish plaatsvindt in Oudenaarde) er niet meer bij als scherprechter in de finale. Jammer maar helaas. Er zal voor de wielerliefhebber echter genoeg te genieten zijn op de zondagmiddag.

7 april, Steven Verhelst
Studio Sport

Lemond

Studio Sport bestaat vandaag precies 60 jaar. Bekende Nederlanders kozen hun favoriete moment uit Studio Sport. Ik ben geen bekende Nederlander, en ik vind het moeilijk om één moment te kiezen.
   Gert-Jan Theunisse die in een interview tijdens de Tour de France 1988 bromt in een reactie op een dopingtest die in een achteraf caravan was uitgevoerd, dat hij die hele caravan wel onder wilde pissen.
   Evert van Benthem die in 1986 in een solo voor de tweede keer de Elfstedentocht wint.
   De zwiepende dijen van Hans van Breukelen na de uitreiking van het EK voetbal 1988.
   De manier waarop Gerard van Velde als een Tarzan met ontbloot bovenlijf uitrijdt na zijn overwinning op de 1000 meter op de Olympische Winterspelen in Salt Lake City van 2002 en daarmee de titel 'eeuwige vierde' eindelijk van zich af schudt.
   De services van Boris Becker en het service-volley spel van Stefan Edberg tijdens de Wimbledon finales van 1988, 1989 en 1990.
   De drie gouden medailles van Johann Olav Koss op de 1500, 5000 en 10000 meter tijdens de Olympische Winterspelen van 1994 in Lillehammer.
   Het is natuurlijk moeilijk om een mooiste moment aan te wijzen. Maar het sportmoment waar ik misschien het vaakst aan teruggedacht heb, is de overwinning van Greg Lemond in de Tour de France van 1989, wanneer hij in de laatste rit, een tijdrit met finish op de Champs d'Elysées, een achterstand van 50 seconden op rivaal Laurent Fignon, tegen alle meningen van wielerexperts in, weet om te buiten naar een overwinning met een verschil van slechts 8 seconden. Bij de quiz van het Franse kruidenkaasje Paturain had ik aangegeven dat Lemond met 9 seconden zou winnen. Ik geloofde er in! Maar de grote prijs, een flitsende racefiets, ging aan mijn neus voorbij.
   Stel dat ik gewonnen had, dan was ik misschien geen chemicus, maar wielrenner geworden. Dan zou ik zelf in Studio Sport zijn geweest, gekust door de rondemissen, aan elke wang één, en aangeschoven aan de tafel van Mart Smeets tijdens De Avondetappe.

5 april, Steven Verhelst
Koffiekoek

varken

Chocoladecroissants, koffiebroodjes, appelflappen, kersenflappen, en om het even welke zoete broodjes worden in Vlaanderen samengeschaard onder het woord Koffiekoek.
   Ik was op een kinderboerderij in de buurt van het dorpje Lier en daar lag een enorm varken te snurken in zijn hok. Tussen het stro lag een koffiekoek. Het was een soort koffiebroodje met pudding en glazuur.
   Als ik elke dag tussen het stro zou liggen en koffiekoeken zou eten, was ik misschien net zo dik en lui als dat varken.
   Dit jaar is toevallig het jaar van het varken, volgens de Chinese kalender. Het zou een vet jaar moeten worden, een jaar om te oogsten. Ik denk dat ik maar eens een koffiekoek extra ga eten.

3 april, Steven Verhelst
Anders

anders

Bovenstaand gedicht zag ik bij een open dag van een school. Daar moest ik heen, want mijn dochter zal vanaf september naar school.
   We kwamen net de laat voor de eerste rondleiding en moesten een half uur wachten in de gang naast de klaslokalen - tegeltjes op de grond, kapstokjes met kleine jassen tot het eind, een muffe geur hing in de lucht. Ik voelde me moedeloos.
   Als alles anders was, zou het dan beter zijn met mij? Als links rechts was, en rechts links? Als ik niet in Nederland geboren zou zijn, maar in Australië? Als ik geen chemicus zou zijn, maar een zeebioloog of een architect?
   De aarde draait, het lot brengt ons naar boven en dan weer naar beneden. O Fortuna, velut luna, statu variabilis, semper crescis aut decrescis, vita detestabilis!

1 april, Steven Verhelst

Steven leest:
Sieger Sloot - Stand-in

Bill Bryson - Made in America

Haruki Murakami -
   What I talk about when I talk about running

Steven luistert:
Slayer - Seasons in the Abyss
 
Steven kijkt:
Better Call Saul - Season 4, episode 6

Nieuws


Een column, over vallen met de fiets.


Archief




Archief 2018

www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden