banner
Zelfmoordpoeder

Een paar dagen geleden las ik nog over poederwijnen in de krant, nu gaat het nieuws over een zelfmoordpoeder. De stichting Eigen Wil heeft eerder dit jaar een middel ("middel X") bekend gegeven, waarmee je zelf euthanasie zou kunnen plegen. Het zou om een conserveermiddel gaan, dat normaal in lage concentraties gebruikt wordt, maar dat in hoge dosis acuut dodelijk zou zijn.
   De stichting houdt de exacte chemische formule uit de publiciteit.  Ik vraag me af of dit iets uitmaakt. Er zijn genoeg chemicaliën waarmee je zelfmoord zou kunnen plegen. Je kunt ze waarschijnlijk gewoon googlen. Of je verzint een andere, minder menselijke manier. Die zijn er genoeg.
   Mensen die uitgeleefd zijn, mensen die een uitweg willen, moeten een menselijke uitweg krijgen. Dat is mijn mening.

15 maart 2018, Steven Verhelst

Poederwijn

Bovenstaande term las ik in de Volkskrant. Een Chianti wijn die gemaakt zou zijn uit water en poeder. Een sjoemelchianti.
   Hoe dat met de alcohol zou gaan, weet ik niet, want alcohol is een vloeistof en geen poeder.
   Er wordt natuurlijk vaker gesjoemeld met wijnen, met alle levensmiddelen, eigenlijk. Waar geld verdiend kan worden, wordt gesjoemeld. Het best kun je zelf koken, zelf bier brouwen of wijn maken.

10 maart 2018, Steven Verhelst

Herinnering

Nu weet ik, wie gij zijt,
de jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg.
Ik hoor mijn Moeders stem.
O dood, die waarheid zijt: nader tot U.

Dit gedicht herinnerde ik mij, toen ik terugreed van Groningen richting Amsterdan en ik ergens het bordje Woudsend zag staan. Gerard Reve, dacht ik, Nader tot U.
   Wie zag Gerard Reve te Woudsend? Wie zag hij in dat café te Heeg?
   Ik wilde de rijksweg af, naar Woudsend, naar een café in Heeg. Maar mijn dochter wachtte bij mijn ouders in Vlaardingen,  dus reed ik door.

9 maart 2018, Steven Verhelst

Lemmer

ritsma

Op mijn rit naar Groningen zag ik het plaatsnaambordje van Lemmer.
   Ik moest uiteraard slechts aan één ding denken: de beer uit Lemmer, Rintje Ritsma.
   Na de Olympische Spelen in Zuid-Korea heb ik regelmatig nagedacht over de Nederlandse successen op de winterspelen. We gaan er vanzelfsprekend vanuit dat Nederland het goed doet in de schaatsdiscipline, maar zo vanzelfsprekend is dat niet. In 1988, toen Yvonne van Gennip in Calgary natuurlijk 3 gouden medailles won, wisten de Nederlandse schaatsers weinig potten te breken. In 1992 - Albertville - was er welgeteld 1 gouden medaille voor Bart Veldkamp.
   De zegetocht van het Nederlandse schaatsen is in mijn opinie te danken aan Rintje Ritsma, die het schaatsen geprofessionaliseerd heeft door commercieel te gaan en zijn Sanex team op te richten. Het Nederlandse schaatsen plukt daar nog steeds de vruchten van.
   En daar dacht ik aan, toen ik langs Lemmer reed.

8 maart 2018, Steven Verhelst

Groningen

Ik reed dwars door Flevoland en Friesland op weg naar Groningen. Ik kwam langs geinige plaatsjes als Ureterp, Boerakker en Grootegast.
   Pas één keer was ik zo noordelijk in Nederland, meer dan twintig jaar geleden. Dat was ook in Groningen, maar pas toen ik op de Grote Markt kwam, bekend van Monopoly, herkende ik de Martinitoren.
   Op de Grote Markt at ik een voorgerecht van zeekroketten en een hoofdgerecht van varkenshaas. De volgende dag bezocht ik de universiteit voor een promotie en begaf me daarna weer naar het zuiden.

7 maart 2018, Steven Verhelst


Archief 2018





www.stevenverhelst.nl


Want zelfs de raarste wereld dient beschreven te worden